Ik hou van je pap
- onceaweeknl
- 20 jun 2021
- 2 minuten om te lezen
Zondag is de dag dat ik altijd met mijn vader ga vissen. Bij de stijger, die aan de rand van de meer staat, zwemmen vele vissen. Daarom is het ook het lievelingsplekje van mijn vader. En ten tweede is de omgeving te mooi om er niet van te genieten. Ook al val ik vaak in slaap, maar dat is omdat ik het stiekem soms wat saai vindt. Het vissen dan, de gesprekken met mijn vader zal ik nooit willen missen.
Vandaag was het weer zondag. Ik word al langzaam wakker, als er net op mijn deur wordt geklopt. Al snel gaat de deur open. āSara, ben je al wakker?ā Wordt er gefluisterd. Ik kijk richting de deur en zie mijn vader glimlachend in de deuropening staan. āHoi, papa.ā Ik glimlach terug. āHet is zondag, de zon schijnt.ā Hij komt mijn kamer binnen en opent met volle enthousiasme mijn gordijnen. Hij wijst naar buiten. āEn ik zie dat de vissen al op zich wachten.ā Eindigt hij zijn verhaal. āPap, je kunt het meer nooit zien vanuit mijn kamer.ā Maak ik hem duidelijk. Lachend schudt hij zijn hoofd. āIk voel het aan.ā En na zijn knipoog verlaat hij de kamer. Ik ga rechtop zitten, en gelijk schijnt het felle licht van de ochtendzon in mijn ogen. āGa je je dan aankleden, Sara?! Ik ga ons ontbijt en lunch klaarmaken!ā
Een klein uurtje later vertrokken we van huis. Met onze hengels in onze handen liepen we richting de stijger. āZin om te gaan vissen vandaag?ā Vroeg hij na een korte stilte. Ik knikte. āHet ruikt lekker vandaag.ā Zei ik. Hij beaamde wat ik zei.
Om bij de stijger te komen, moesten we altijd langs een vervelend stukje. Via een klein stukje bos, met een heel smal pad, waarbij je moest lopen als een model, en de takken met bladeren in mijn gezicht sloegen. Mijn vader was zo groot, daar had hij geen last van. En als ik erover klaagde, zei hij dat ik een grote meid ben. āEn grote meiden, die kunnen alles aan.ā Zijn de exacte woorden die hij mij toespreekt. Daarom zeur ik niet meer.
Eenmaal bij de stijger, maken we ons klaar om te gaan vissen. Het voer voor de vissen, en onze lunch staat ook al klaar voor later. Mijn vader helpt me met de hengel in het water te gooien. Na een paar pogingen was mijn vader pas tevreden met waar het gekleurde dopje in het water lag. Toen kon ik lekker gaan zitten en was het wachten op de vissen begonnen.
Als snel zat mijn vader ook op de rand van de steiger. En toen begon ook het eindeloze gebabbel van mijn vader. En ik vind het geweldig.
Ik hou van je pap.

Opmerkingen